کد خبر: 32771 0

در حالی دولت اوباما پیشنهاد مذاکره دوجانبه با ایران را مطرح کرده که از سوی دیگر بر طبل جنگ و حمله نظامی به ایران می‌کوبد.

به گزارش پارس به نقل از فارس، اخیرا مسئولان آمریکایی با بهره‏ گیری از ظرفیت گسترده رسانه‏ ای اعلام کر دند که خواستار نشستن بر سر میز مذاکره مستقیم و دوجانبه با جمهوری اسلامی ایران هستند. این سیاست دولت امریکا را - که این بار با صراحت و شجاعت بیشتری نسبت به موارد مشابه پیشین اتخاذ شده است- می توان در پی انتخاب مجدد اوباما به ریاست جمهوری و در قالب دیپلماسی جدید ایالات متحده تحلیل کرد.

دولت جدید دموکرات‏ ها، نیازمند روش و حرف تازه ای در دور جدید زمامداری است و با توجه به اولویت‏ های اقتصادی و سیاسی موجود در خاورمیانه برای آمریکا از جمله وجود ذخایر عظیم نفت، حضور رژیم اشغالگر اسراییل و تحقق انقلاب در کشورهای عربی، دیپلماسی خاورمیانه‏ ای ایالات متحده در راس منافع و نیازمندی‏ های دیپلماسی این کشور قرار داشته ولاجرم ایجاد تغییر و بهبود در راهبردهای خاورمیانه‏ ای، در زمره مهمترین و جلوه‏ گر ترین اقدامات برای دولت آمریکا است.

در همین راستا، ایران به دلایلی در راس ماموریت های چالشی حوزه دیپلماسی ایالات متحده قرار گرفته که اهم آن از این قرار است:

- موقعیت جغرافیایی حساس از لحاظ اشراف بر شاهراه نقل و انتقال نفت جهان و همچنین قرارگرفتن در مسیر اتصال آسیا، اروپا و حتی آفریقا

- جایگاه قابل توجه نسبت به سایر کشورهای منطقه از لحاظ تجهیزات، توانمندی و اقتدار دفاعی و موقعیت استراتژیک نظامی در دستیابی به آب های آزاد از طریق شمال و جنوب.

- برخورداری از ایدئولوژی ارزش مدار و انقلابی بر مبنای دین مبین اسلام به عنوان دین فراگیر ملت‏ های منطقه و همچنین اتخاذ و اجرای راهبردهای سیاسی و بین المللی بر این مبنا که نتیجه آن ایجاد تقابل با سیاست های توسعه طلبانه و امپریالیستی قدرت های جهانی است.

- دستیابی به برخی تکنولوژی های حساس و در انحصار قدرت‏ های معدود از جمله فناوری هسته‏ ای به ویژه درشرایط عدم استیلا و کنترل از سوی قدرت‏ های جهانی (غربی) .

این شرایط، با عنایت به عدم موفقیت چشم گیر و موثر در قبال جمهوری اسلامی ایران، به عنوان چالش بزرگ حوزه دیپلماسی ایالات متحده در ۳۴ سال گذشته و همچنین با توجه به وقوع انقلاب در کشورهای اسلامی منطقه و افزایش چالش های آمریکا در مواجهه با تشکیل دولت‏ های پایبند به اصول و ایدئولوژی اسلامی-که مهمترین و چالش بر انگیز ترین آن‏ ها با روی کار آمدن اخوان‏ المسلمین و تدوین قانون اساسی اسلامی در مصر در حال وقوع است- دولت دموکرات اوباما را بیش از دولت‏ های گذشته برای ایجاد تغییردر مدیریت و اعمال دیپلماسی فعال به منظور موفقیت در ماموریت مهم خاورمیانه‏ ای دستگاه دیپلماسی امریکا، تحت فشار قرار داده است.

با این حال سیاستمداران آمریکایی همچنان از آموزه‏ های قدیمی خود در حوزه سیاست خارجی و روابط بین‏ الملل، دست بردار نیستند و علی‏ رغم اینکه تاکنون این تاکتیک ها در قبال ایران نتوانسته برای آنان بهره‏ ای به همراه داشته باشد، کماکان بر اعمال این سیاست‏ ها اصرار دارند؛ چنانکه گویی سیاست مداران و مسئولان آمریکایی درمانده شده و چاره‏ ای جز پیروی از سیاست‏ های پیشین در قبال جمهوری اسلامی ایران به عنوان چالش چندین ساله و لقمه گلوگیر دستگاه دیپلماسی خود نمی یابند.

رفتار اخیر آمریکا به وضوح موید این مساله است. مسئولان بلندپایه آمریکایی از جمله رییس جمهور و وزیرخارجه آمریکا در اظهارات صریح، مکرر و پرحجمی، به اعلام سیاست جدید ایالات متحده مبنی بر مذاکره مستقیم و دوجانبه با ایران پرداخته و اعلام آمادگی خود را با استفاده از ظرفیت گسترده رسانه‏ های همسو، در افکار عمومی منتشرکردند.

تا این مرحله، همه شواهد گویای اتخاذ سیاست جدید و شجاعانه دولت اوباما در برخورد با چالش جدی آمریکا در حوزه دیپلماسی است که در داخل و خارج این کشور، مورد توجه ناظران قرار گرفت.

از سوی دیگر رهبری جمهوری اسلامی ایران نیز در پاسخی قاطع و مستدل با بیان موانع و دلایل آنچه تاکنون موجب سردی و قطع روابط سیاسی دو کشور شده است، ضمن اشاره به سابقه و نتایج مذاکرات پیشین با آمریکا، موضع رسمی ایران را برقراری گفتگوی دوجانبه پس از رفع موانع آن، اعلام کردند.

آنچه اهم موانع در برقراری ارتباط و مذاکرات گسترده میان ایران و آمریکا قلمداد می شود، رفتار دوگانه دولتمردان آمریکا در اتخاذ همزمان سیاست تهدید و ترغیب است. چه آنکه در دوره های پیش از این نیز مذاکرات مستقیم و رسمی در موضوع عراق و افغانستان، میان طرفین برگزار شده بود که می توانست آغازی برای گسترش و ادامه مذاکرات در موضوعات دیگر ازجمله چالش‏ های میان طرفین باشد، اما در پی رفتار متناقض و غیر محترمانه طرف آمریکایی، اینچنین نشد.

اکنون نیز دولتمردان آمریکا موضع مذاکره و گفتگو را به عنوان ژِست بشردوستانه و ظاهری زیبا برای دستیابی به اهداف خود علیه ایران انتخاب کرده و در کنار اظهارات پرطمطراق، ضمن دعوت ایران به گفتگوی دوجانبه، همچنان به اتخاذ مواضع تهدیدآمیز و بالا نگه‏ داشتن چماق حمله نظامی ادامه می دهند.

اظهارات پی‏ درپی دولتمردان آمریکایی در کنفرانس صهیونیستی آیپک - بزرگترین لابی صهیونیستی در آمریکا- مبنی بر مطرح بودن گزینه نظامی علیه برنامه هسته ای ایران و تاکید « جوبایدن» معاون رییس جمهور آمریکا بر بلوف نبودن گفته های اوباما درباره استفاده از گزینه نظامی برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای-که ایران بارها آن را نفی کرده است- در قاموس روابط متقابل بین المللی، عباراتی غیر محترمانه و ساختار شکنانه است و بطور حتم از سوی جمهوری اسلامی ایران موضعی غیرسازنده و نامنطبق بر سیاست‏ های راهبردی آن تلقی خواهد شد که هرگونه پاسخ مثبت به طرف درخواست کننده گفتگوی دوجانبه را تحت الشعاع قرار خواهد داد.

اگرچه نقش و تاثیر حمایت‏ های متقابل دولت‏ آمریکا و آیپک از یکدیگر برای ناظران بین المللی به وضوح روشن است اما دولت آمریکا باید مسئولیت رفتار و گفتار ساختار شکنانه خود را پذیرا باشد.

پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران، دولت های مختلفی در آمریکا به قدرت رسیده‏ اند و در گذشته‏ ای نه چندان دور، دولت جمهوری خواهان که نئوکان های جنگ طلب نیز در آن حضور داشتند، زمامدار امور گشته و جنگ‏ هایی در خاورمیانه به راه افتاد که پس از سال‏ ها تحمیل هزینه بر مالیات دهندگان آمریکایی، دستاورد متناسبی به همراه نداشته است. جنگ‏ های افغانستان و عراق که آمریکا مستقیما در آن دخیل بود و جنگ ۳۳ روزه لبنان و جنگ‏ های ۲۲ روزه و ۸ روزه غزه که از سوی آمریکا پشتیبانی مالی و لجستیکی می شد و همچنین جنگ نیابتی در سوریه که هم‏ اکنون درحال اجرا است، از جمله آن‏ ها است.

از این رو تهدید نظامی برای ایران امر تازه‏ ای نیست و جمهوری اسلامی با بهره‏ گیری از توان نظامی قابل توجه و تجارب نبرد نامتقارن، به خوبی از شیوه های خنثی نمودن تهدیدات و پاسخگویی به حملات آگاه است و استراتژیست های آمریکایی در ارتش و وزارت دفاع آمریکا کاملا بر این امر ناظر و واقفند.

چنانچه ایالات متحده برای برون رفت از چالش ۳۴ ساله دیپلماسی خود در خاورمیانه، به دنبال راهکاری جدید است، باید نسبت به تغییرات بنیادین در اندیشه‏ های راهبردی خود اقدام نماید و در این صورت خواهد دید، ایران چگونه پاسخی متناسب به این تغییر خواهد داد.

آنچه تاکنون موجب موفق نبودن و عدم تاثیرگزاری دیپلماسی آمریکا در قبال دولت های مستقل و مقتدر همچون جمهوری اسلامی ایران بوده است، گرفتار شدن مسئولان آمریکایی در سیاست‏ های قدیمی از جمله تاکتیک چماق و هویج است.

برون رفت از این چالش برای دولت امریکا تنها با تغییر رویکرد کلان دیپلماسی در این کشور حاصل خواهد شد و حال سوال این است، آیا رویکرد قدرت طلبانه و زور مدارانه دولتمردان آمریکا که برخاسته از تعالیم امپریالیستی و مستکبرانه است، در دولت جدید اوباما تغییر خواهد کرد؟

اوباما ایران برنامه هسته ای ایران جمهوری اسلامی جنگ دولت سوریه لبنان نظام جمهوری اسلامی ایران نفت

ارسال نظر

آخرین اخبار
پربحث ترین ها
سایر رسانه ها