چقدر تیم ملی را میتوان جای «ایران» گذاشت؟
آیا مخالفت با عملکرد تیم ملی به معنای وطنفروشی است؟
تیم ملی فوتبال ایران را چقدر میتوانیم جای مفهوم خود این سرزمین در نظر بگیریم؟ عملکر تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی هنوز هم که هنوز است در میانه بحثها و گفتههای شهروندان دیده میشود.
به گزارش پارس نیوز، این موضوع باعث شد که خیلی زود به شکل گیری یک فضای دو قطبی رادیکال بینجامد. به این معنا که یا شما موافق عملکرد تیم ملی بودید و به دنبال این موافقت شما را با برچسبهایی (ظاهرا بیربط) همچون وطندوست و باشرف میخواندند و یا مخالف این عملکرد بودید و به دنبال آن باید برچسب «وطنفروش» را به جان بخرید. این ماجرا چنان پیش رفت که حتی مجری تلویزیونی با صراحت مخالفان عملکرد تیم ملی را به ناسزای زنندهای همراه کرد. اما اساسا این موضوع پیش آمده پیرامون یک تیم ورزشی چقدر طبیعی است؟ چقدر محدود به جامعه ایرانی است و مهمتر اینکه چرا نباید مخالف تیم ملی را وطنفروش ببنامیم؟ افشین خماند روزنامهنگاری است که به گواه نوشتههایش در رسانهها و شبکههای اجتماعی نگاه جالب توجهی به این موضوع دارد. در ادامه نظرات او را در رابطه با این موضوع می شنویم
فوتبال از فرهنگ و سیاست و اجتماع جدا نیست | هنوز دستگاهی اختراع نشده که وقتی ما وارد محیط فوتبال میشویم تمام شاخصههای فردی و اجتماعی خودمان را بگذاریم پشت در و با یک لوح سفید وارد فضای فوتبال بشویم! | این ماجرا شبیه رانندگی است، وقتی ما پشت خودرو مینشینیم ایرانی بودنمان را پشت در نمیگذرایم! | این مفهوم که فکر کنیم فوتبال واقعا از جامعه جداست نادرست است چون فوتبال فقط پاس و شوت و خطا نیست اما اینکه بگوییم فوتبال شبیه جامعه است یا فوتبال عین سیاست است، این هم گزاره اشتباهی است.
ادبیاتی که در فوتبال وارد شده به ادبیاتی که در سیاست کاربرد دارد نزدیک شده است | در ذات فوتبال به شکلی ناخودآگاه دوقطبی وجود دارد | مشکل ما از جایی آغاز میشود که بُعد انسجام درون گروهی فوتبال را بزرگنمایی میکنیم
وی ادامه می دهد که اگر من شهروند حتی با یک گرایش سیاسی خاص مخالف عملکرد تیم ملی باشم یعنی وطنفروشم؟ | اینکه فکر کنیم این موضوعات مختص جامعه ایرانی میشود اشتباه است، یکی از خصوصیات جامعه امروز جهانی همین ساختن دوقطبیهاست | در دنیای کنونی فضایی شکل گرفته که طرف مقابلی که من را قبول ندارد من را شایسته انواع و اقسام توهینها و ناسزاها و اقدامات فیزیکی میداند اما این مساله جامعه ایران نیست | شما اگر موافق یا مخالف تیم ملی باشید آنقدر نظرات همسو میبینید که خلاف آن را یک انحراف میدانید.
وی خاطر نشان می کند: شما اگر دستپخت مادر خودتان را دوست نداشته باشید به معنای عناد و دشمنی با مادرتان نیست! دستپخت مادر «یادآور» مادر است نه خود مادر به همین دلیل نقد به این دستپخت به معنای دشمنی با مادر نیست | به همین دلیل و مصداق هم تیم ملی فوتبال ایران یادآور ایران است بنابراین اگر نقدی به عملکرد تیم ملی هم داشته باشید به معنای وطنفروشی شما نیست | ما باید یک تفکیکی قائل بشویم، جزء نباید جای کل را بگیرد. شما وقتی تیم ملی ایران یا افراد داخل تیم ملی را جای ایران میگذارید و وقتی که یک شکست سختی میخورید چه احساسی دارید؟ ایران شکست نخورده است، تیم ملی فوتبالش شکست خورده
منبع: خبر فوری

ارسال نظر