نتیجه انتخابات اسرائیل آن را از انزوای بین‌المللی نجات نمی‌دهد

به گزارش پارس نیوز، ساکنان اراضی اشغالی برای اولین بار پس از عملیات طوفان‌الاقصی در ۷ اکتبر و جنگ‌های پس از آن در غزه، لبنان و ایران که به نبردهای طولانی‌مدت نظامیان اشغالگر و انزوای بیشتر این رژیم در عرصه بین‌المللی انجامیده است، سه‌شنبه 5 آبان، پای صندوق‌های رای می‌روند. این انتخابات نیز مانند رقابت‌های انتخاباتی دیگر، با توجه به حضور طولانی‌مدت و متناوب بنیامین نتانیاهو، رئیس حزب لیکود در قدرت به عنوان نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، به نوعی یک همه‌پرسی درباره ماندن او خواهد بود. اما این بار، شمار بیشتری از آن‌ها معتقدند که انتخاب‌شان اثر جدی‌تری نه فقط برای رهبری این رژیم، بلکه برای مسیر پیش روی آن خواهد داشت. انتخابات روز سه‌شنبه مشخص می‌کند که آیا این رژیم در مسیر «ملی‌گرایی، محافظه‌کاری و مذهبی» به راه خود ادامه می‌دهد یا مسیر خود را تغییر خواهد داد.

پاسخ آن ممکن است تا چند هفته مشخص نباشد، چراکه نظرسنجی‌ها و شیوه ائتلاف‌های احزاب این رژیم نشان می‌دهد که نه بلوک نتانیاهو و نه رقیب او، گادی آیزنکوت از حزب مخالفان احتمالا رای اکثریت را کسب نمی‌کنند و مجبور به ائتلاف با احزاب دیگر خواهد شد. به این ترتیب، این انتخابات ممکن است بحران سیاسی بعدی این رژیم را رقم بزند.

شبکه سی‌ان‌ان در گزارش با این مقدمه نوشت: اسرائیلی‌ها به فهرست احزاب رای‌ می‌دهند، نه نامزدهای منفرد. در جامعه‌ای که بر اساس ملیت، مذهب، قومیت و ایدئولوژی تقسیم شده است، این امر رقابت‌ها را پیچیده و دشوار می‌سازد.

بر اساس نظرسنجی‌ها، هر دولت جایگزین، احتمالا به حمایت یا رای ممتنع احزاب عرب نیاز خواهد داشت و چندین رهبر از مخالفان، از جمله آیزنکوت هرگونه همکاری در این رابطه را رد کرده‌اند. با توجه به این که هیچ طرفی اکثریت روشنی ندارد، بن‌بست سیاسی، دولت اقلیت، دولت «وحدت ملی» یا انتخاباتی دیگر، همگی نتایج محتمل هستند.

شایان ذکر است، شیوه برگزاری انتخابات سراسری این رژیم، رقابت‌های موجود میان احزاب، ملزومات انتخاب شدن آن‌ها و تشکیل ائتلاف‌ها در گزارشی جداگانه از سوی خبرگزاری ایسنا بررسی شده است.

چه مسائلی برای رای‌دهندگان در اولویت است؟

سی‌ان‌ان در ادامه این گزارش با اشاره به نبردهای طولانی این رژیم در راستای اهداف اشغال‌گرانه آن، «امنیت و پاسخگویی» را دو عامل مهم و تعیین‌کننده برای رای‌دهندگان و رقابت‌های انتخاباتی توصیف کرده و نوشت: نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که هزینه زندگی نیز دغدغه اصلی بسیاری از رای‌دهندگان، به‌ویژه جوان‌ترها است.

بر اساس آخرین نظرسنجی کانال ۱۲ این رژیم، ۲۱ درصد از اسرائیلی‌ها اقتصاد و هزینه زندگی را اولویت اصلی خود در انتخابات پیش‌رو می‌دانند که بالاتر از خدمت اجباری حریدی‌های افراطی با ۱۷ درصد، شکست هفتم اکتبر با ۱۴ درصد و جنگ با ایران با ۱۰ درصد است. این تصویر بر اساس بلوک سیاسی به‌شدت متفاوت است؛ ‌در میان رای‌دهندگان ائتلاف نتانیاهو، جنگ با ایران با ۲۱ درصد در رتبه اول قرار دارد، در حالی که در میان رای‌دهندگان جناح مخالفان، شکست هفتم اکتبر با ۲۸ درصد پیشتاز است.

علاوه بر این، یک نظرسنجی در سپتامبر توسط مرکز تحقیقات آکورد در دانشگاه عبری نشان داد که ۵۸ درصد از رای‌دهندگان ۲۲ تا ۳۴ ساله، گفتند هزینه زندگی و قیمت مسکن رای آن‌ها را تعیین می‌کند، در حالی که ۳۶ درصد مسائل امنیتی را ذکر کردند.

با وجود این ارقام، اقتصاد اراضی اشغالی تا آخر هفته جاری میلادی، موضوع محوری کارزارهای انتخاباتی نبود، تا اینکه نتانیاهو آن را به صدر دستور کار منتقل کرد. نتانیاهو در گفت‌وگوهایی با کانال ۱۰ به موج محکومیت بین‌المللی شهرک‌های صهیونیست‌ها در کرانه باختری اشغالی پرداخت که از سوی کشورهای اروپایی مورد تحریم‌ قرار گرفته‌اند و گفت که این رژیم باید برای تحریم‌های بانکی بین‌المللی احتمالی با توسعه «اقتصادی که بتواند آنها را دور بزند» آماده شود. به گفته او، ارز دیجیتال و بلاکچین در حال بررسی هستند و درخواست برنامه‌ای برای مقابله با آن کرده است. این اظهارات انتقاد شدید اقتصاددانان از نتانیاهو را در پی داشت و رقبای اصلی او پیشنهادش را شاهدی بر این دانستند که او انتظار دارد رژیم صهیونیستی منزوی‌تر شود. آیزنکوت این ایده را «تهدیدی برای امنیت ملی» خواند و نتانیاهو را متهم کرد که قصد دارد «اقتصاد اسرائیل را در نسل‌های آینده در هم بشکند.»

عملیات طوفان‌الاقصی و جنگ غزه چگونه آرای رای‌دهندگان را تحت تاثیر قرار خواهد داد؟

این گزارش با اشاره به شانه خالی کردن نتانیاهو از مسئولیت خود در برابر شکست امنیتی این رژیم در زمان عملیات طوفان‌الاقصی از سوی جنبش حماس، می‌افزاید: نتانیاهو از پذیرش مسئولیت شخصی سر باز زده و درخواست‌ها برای تشکیل کمیسیون داخلی تحقیق جهت بررسی کوتاهی‌های امنیتی را رد کرده است. مخالفان او نبود این پاسخگویی را به موضوع محوری کارزار انتخاباتی تبدیل کرده‌اند.

جنگ همچنین داستان شخصی آیزنکوت را شکل داده است. پسرش گال، ۲۵ ساله، در دسامبر ۲۰۲۳ در جنگ در غزه کشته شد؛ این رخداد برای رای‌دهندگانی که دغدغه‌شان‌ امنیت است، جذابیت دارد. فهرست‌های حزبی دیگری نیز نامزدهایی از خانواده‌های کشته‌شدگان در عملیات طوفان‌الاقصی و بستگان اسرای پیشین اسرائیلی را جذب کرده‌اند. احزاب مخالفان همچنین نامزدهای جدیدی از نیروهای ذخیره اضافه کرده‌اند که تازه از نبرد در غزه و لبنان بازگشته‌اند و بنابراین، مسئله خدمت نظامی را در دستور کار انتخابات در اولویت قرار داده‌اند.

انتخابات رژیم صهیونیستی برای فلسطینی‌ها به چه معناست؟

این رسانه آمریکایی با اشاره به این‌که کابینه ائتلافی نتانیاهو یکی از افراط‌گراترین دولت‌ها در تاریخ رژیم صهیوینستی در قبال مسئله فلسطین بود که سیاست‌های آپارتایدی آن علیه فلسطینیان عمدتا از سوی ایتامار بن گویر، وزیر امنیت داخلی و بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی این رژیم هدایت می‌شد، نوشت: اگر نتانیاهو با شرکای فعلی خود به قدرت بازگردد، این رویکرد احتمالا ادامه یافته و تشدید می‌شود. اسموتریچ می‌خواهد توافق‌نامه‌های اسلو را لغو کند، تشکیلات خودگردان فلسطین را منحل کند و در کرانه باختری به جنگ بپردازد. بن‌گویر که گفته است خواهان تصدی سمت وزیر جنگ در دولت جدید است، خواستار مهاجرت فلسطینیان از غزه و کرانه باختری شده است.

دولتی که با ائتلاف احزاب مخالفان تشکیل شود، احتمالا نشان‌دهنده یک چرخش ایدئولوژیک رادیکال نخواهد بود و بیشتر لحن را تغییر می‌دهد تا ماهیت را. آیزنکوت نیز مانند نتانیاهو، تشکیل کشور فلسطینی را رد کرده است و هر ائتلاف مخالفان شامل احزاب راست‌گرایی خواهد بود که در برابر هرگونه امتیاز مقاومت می‌کنند.

به نوشته این رسانه، دولتی که به بن‌گویر و اسموتریچ وابسته نباشد، احتمالا با قاطعیت بیشتری علیه خشونت شهرک‌نشینان صهیونیست اقدام خواهد کرد، حمایت آشکار از مهاجرت فلسطینیان و فروپاشی تشکیلات خودگردان در رام‌الله را کنار خواهد گذاشت و نسبت به ابتکارات آمریکا و منطقه در غزه و جاهای دیگر پاسخگوتر و پذیراتر خواهد بود. طبق این گزارش، برخی پرسش‌ها، از جمله چگونگی خلع سلاح ادعایی حماس، این که چه کسی غزه را بازسازی می‌کند و چه کسی نظم و قانون را در کرانه باختری برقرار می‌کند، همچنان بی‌پاسخ خواهند ماند.

نتیجه انتخابات رژیم صهیونیستی و جایگاه آن در جامعه بین‌المللی

در بخش پایانی این مطلب مطرح شد: جنگ‌های اسرائیل در غزه، لبنان و ایران، همچنین افزایش خشونت شهرک‌نشینان، جایگاه دیپلماتیک آن را به ضعیف‌ترین نقطه خود در دهه‌های اخیر رسانده است. نتانیاهو با حکم بازداشت دیوان کیفری بین‌المللی به اتهام جنایات جنگی در غزه مواجه است و به دلیل تحت تعقیب بودن از سوی این دادگاه از سفر به بیشتر کشورهای اروپایی می‌پرهیزد. همچنین با وجود حمایت علنی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا از او در انتخابات پیش رو، تصویر اسرائیل در نزد افکار عمومی به اندازه قبل دوستانه نیست.

بر اساس نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در مارس ۲۰۲۶، ۶۰ درصد از بزرگسالان آمریکایی دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل داشتند و ۵۹ درصد نیز اعتماد کمی به نتانیاهو برای انجام دادن کار درست در امور جهانی داشتند یا این که اعتمادی نداشتند. نظرسنجی نگرش‌های جهانی بهار ۲۰۲۶ پیو نیز نشان داد که در بیشتر کشورهای تحت پوشش آن (۳۶ کشور)، بیشتر افراد دیدگاه نامطلبوبی نسبت به اسرائیل و نخست‌وزیر آن داشتند. این تغییر در اروپای غربی بارزتر بوده است؛ چندین کشور از جمله انگیلس، فرانسه و کانادا کشور فلسطین را به رسمیت شناخته و تحریم‌ها و محدودیت‌های تجاری علیه شهرک‌های اسرائیلی و افراد و نهادهای مرتبط با خشونت شهرک‌نشینان اعمال کرده‌اند. شخص بن‌گویر و اسموتریچ شخصا تحریم شده‌اند و با ممنوعیت سفر از سوی چندین کشور غربی مواجه‌اند.

اگر دولت نتانیاهو دوباره انتخاب شود، این فشار بین‌المللی احتمالا افزایش می‌یابد. کابینه‌ای به رهبری آیزنکوت یا دیگر چهره‌های مخالفان ممکن است دست‌کم در ابتدا سطحی از کاهش تنش‌ها را تجربه کند. با وجود این که اقدام قاطع‌تر علیه خشونت شهرک‌نشینان می‌تواند پنجره‌ای برای احیای روابط گرم‌تر با برخی دولت‌های اروپایی و حزب دموکرات آمریکا بگشاید، اما بعید است روند گسترده‌تر را معکوس کند. انتظار نمی‌رود رقبای اصلی از مخالفان در سیاست امنیتی و خارجی رژیم صهیونیستی تغییرات بنیادینی ایجاد کنند. بنابراین یک دولت جدید تنها کمی فضای تنفس دیپلماتیک به دست می‌آورد.