با توجه به شرایط جنگی و روزهای دشوار برای اعضای خانواده باید به فکر حفظ سلامت روان خود و خانواده در شرایط جنگی باشیم. راهکارهای حفظ سلامت روان خود و خانواده را از زبان یک مشاور حرفه‌ای که استاد دانشگاه هم هست بخوانید.

به گزارش پارس نیوز ، اطلاعات آنلاین نوشت :  دکتر فاطمه ناظمی در روزهای ماه مبارک رمضان و نوروز علاوه بر کار در مرکز مشاوره، در سامانه ۴۰۳۰ هم مشغول به خدمت شده و شب‌ها در جمع‌های خیابانی حاضر می‌شود. او در زمان گفت‌وگویمان آنقدر پرانرژی بود که دوست نداشتم مصاحبه را تمام کنم. این مکالمه حال من را خوب کرد و امیدوارم خواندنش به بهتر شدن حال شما هم کمک کند:

خانم دکتر ناظمی، این روزها گفت‌وگو با مردم چه حال و هوایی دارد؟

ما در گفت‌وگو با مردم و هموطنان در حالیکه خودمان هم درگیر احساس‌ها وهیجانات ناشی از جنگ تحمیلی هستیم، حس همدلی داریم. نکته اینجاست که همگی در حال تجربه امر مشترکی هستیم؛ امری که شاید سخت باشد اما ما را به هم نزدیک کرده است.

این همان حال و هوایی است که در خانواده به اشتراک می‌گذاریم. این روزها به دلیل شرایط جنگ، خانواده‌ها جمع شده‌اند و دورهمی‌ها زودتر شروع شده؛ این فرصتی است برای همیاری!

افراد دوست دارند شنونده داشته باشند. از نگرانی‌هایشان بگویند و این وقت گذاشتن ما برای همدیگر، همفکری کردن و نشان دادن دلسوزی به افزایش تاب آوری ما کمک می‌کند.

 

ما باید به یکدیگر نشان دهیم که دلمان برای ایران می‌سوزد. این دلگرمی در جمع خانواده، در مساجد، در میادین بسیار کمک کننده است. حرف زدن از خشمی که نسبت به دشمن داریم، تعریف کردن غم‌هایمان و گفتن از ترس‌هایمان باعث می‌شود این حس‌ها را بالا بیاوریم و با تجربه کردن آنها حال بهتری پیدا کنیم.

تجربه کردن و به اشتراک گذاشتن این هیجانات چه فایده‌ بلند مدتی دارد؟

این کار به اقدام‌های بعدی ما ضریب و توان می‌دهد. دریافت تایید و همراهی تاب‌آوری را بیشتر می‌کند. این حضور ما در کنار هم، چه در مرکز مشاور، چه در خانه و چه در خیابان، شاید در ابتدا به نظر برسد به خاطر شور و هیجانی گذراست و به مرور عادی می‌شود.

 

اما وقتی این شور جمعی با چاشنی دلبستگی و یکپارچگی همراه شود، آشوب را خنثی می‌کند. چه آشوبی که در دل ما به دلیل دشواری شرایط جنگی ایجاد شده و چه آشوبی که ممکن است در خیابان‌ها پیش بیاید.

اما گاهی صحبت از ترس و خشم سخت است؛ آدم احساس می‌کند نگرانی‌هایش را به دیگری منتقل می‌کند!

درست است که ما باید در انتقال اطلاعات و احساسات احتیاط کنیم اما می‌توانیم مبلغ حال خوب هم باشید. ما با هر قدم کوچک می‌توانیم احساس مفید و موثر بودن را در وجود خودمان تقویت کنیم. این حس مفید بودن به تاب‌آوری کمک می‎کند.

 

همین تقارن عید نوروز و عید فطر حس میهن‌پرستی و رافت مذهبی در دل ما ایجاد می‌کند و به عنوان یک ابزار مشترک می‌تواند فرصت خوبی برای همدلی و ابراز محبت به یکدیگر باشد. ما در همین شرایط جنگی با احیاء روابط و رفع کدروت‌ها میتوانیم حس سبکبالی پیدا کنیم.

 

انگار جنگ می‌تواند زمینه‌ای برای یک اتفاق خوب و مثبت ایجاد کند؟

این می‌تواند انعکاس مثبتی از جنگ باشد. اینکه ما اشتراک خون و ریشه‌هایمان را به یاد بیاوریم و به یکدیگر نزدیک شویم. حتی در شعارهایمان با تاکید بر میهن پرستی و امیدبخشی می‌توانیم به هم یادآوری کنیم که قلب همه ما برای ایران می‌تپد.

الان فرصت خوبی برای رفع کدورت‌هاست. باید بدانیم که هر یک از ما می‌توانیم تاثیر مثبتی داشته باشیم و به افزایش تاب‌آوری یکدیگر کمک کنیم. نتیجه خوب این همدلی این است که جلوی خیلی از مخاطرات روحی و خطرات امنیتی گرفته می‌شود.

یاد شعر مولانا افتادم که می‌گوید: تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید / تو یکی نه ای هزاری، تو چراغ خود برافروز

ما از نظر روانی نیاز به امنیت داریم. حالا که درگیر جنگی ناخواسته شده‌ایم باید این امنیت را در نقطه‌ای، جایی، حداقل در میان یک قشر از نزدیکانمان پیدا کنیم تا تاب بیاوریم. این همدلی و همراهی با همدیگر چنین تاثیری دارد و هر کدام از ما می‌توانیم این تاثیر خوب را روی دیگری بگذاریم.

نیروهای امنیتی هم متقابلا این موضوع را تجربه می‌کنند و از حضور ما مردم دلگرمی می‌گیرند. از نظر فردی هم این کارها به خود ما حس ارزشمندی می‌دهد و کمک کننده است.

با نوسان احساساتمان چه کنیم؟ گاهی ناامیدی و ترس از آینده را بیشتر حس می‌کنیم.

دریافت بیش از حد اخبار می‌تواند باعث درماندگی شود! این حال بد را باید کنترل کرد. با کمتر دنبال کردن اخبار، دوری کردن از افراد تاریک و حرف‌های سیاه باید به خودمان کمک کنیم. این چیزی است که تحت کنترل و اختیار ماست. برخلاف جنگ و بمباران که کنترلی روی آن نداریم.

باید از کارهایی که باعث حال خوبمان می‌شود استقبال کنیم؛ مثلا یک نرمش جمعی خانوادگی انجام دهیم؛ بازی گروهی راه بیندازیم؛ با همدیگر حرف بزنیم و حتی خاطرات خوبمان را مرور کنیم.

ما باید تمایلمان به رشد و دوام آوردن را حفظ کنیم و فراموش نکنیم که ساختار انسان اینطور است که در سختی‌ها رشد بیشتری پیدا می‌کند.

سلامت روان شرایط جنگی