به گزارش پارس ، به نقل ازکیهان، همزمان یودال استینیتز وزیر امور راهبردی رژیم صهیونیستی ضمن یادداشتی در نیوزفکس تصریح کرد: بلندپروازی های ایران فراتر و گسترده تر از آن است که خیلی ها فکر می کنند این کشور از توان تبدیل شدن به یک ابرقدرت هسته ای برخوردار است.
وی می گوید: ایران قادر است تعداد سانتریفیوژهای نطنز را از ۱۲ هزار دستگاه به ۵۴ هزار دستگاه افزایش دهد.
وی افزود: برنامه هسته ای ایران در حال تغییر قواعد بازی جهانی است. این برنامه وضعیت اسرائیل، خاورمیانه و حتی جهان را تغییر خواهد داد. هدف ایران، تغییر توازن قدرت جهانی بین اسلام و غرب از پایه و اساس است.
از سوی دیگر مایکل اورن سفیر اسرائیل در آمریکا در مقاله ای که از سوی واشنگتن پست منتشر شده، تاکید می کند: تحولات و بحران های خاورمیانه نباید موجب انحراف توجه از پیشرفت های هسته ای ایران شود.
او ادامه می دهد: نقشه ای که قدرت های اروپایی یک قرن پیش در رابطه با منطقه خاورمیانه طراحی کرده بودند و بیش از واقعیت های منطقه ای و قومی، نشان دهنده منافع امپراتوری غرب بود، در حال از بین رفتن است.
همزمان شبکه تحلیلی بلومبرگ در گزارشی تاکید کرد: تحریم های سخت، دستاورد سیاسی برای آمریکا نداشته اند. بنابر دلایل متعدد، استراتژی هایی که تنها بر تحریم های اقتصادی متمرکز می شوند، معمولا شکست می خورند و کشورهای در معرض تحریم می توانند چالش های منحصر به فردی را نیز ایجاد کنند. « پارادوکس تحریم ها» در مورد ایران مصداق دارد. بلومبرگ خواستار تعبیه دیپلماسی در کنار تحریم ها شده و می نویسد: در تحقیقی که روی ۱۰۰ نمونه اعمال تحریم آمریکا علیه دیگر کشورها انجام شده، این نتیجه به چشم می خورد که تعامل دیپلماتیک، تحریم ها را کارآمد می کند و عدم تعامل نتیجه عکس دارد. برای مثال، زمانی که آمریکا سفارت خود را در یک کشور هدف تحریم ها تعطیل می کند، شانس موثر واقع شدن تحریم ها را از ۷۳ درصد به ۴۲ درصد کاهش می دهد. در توضیح این روند می توان گفت که در زمان حضور دیپلمات ها در سفارت، آمریکا می تواند اطلاعات جاسوسی بیشتری از کشور تحریم شده به دست آورد. آنها می توانند بر اثر بخشی تحریم ها نظارت داشته باشند و خطاها را اصلاح کنند. دیپلماسی همچنین به سوی روند تصمیم گیری های حکومتی، انگیزه ها و نقاط ضعف آن پنجره ای می گشاید.