پاسخ سوالات در موضوع دروغ به شرح ذیل است:

 

س: لطفاً غیبت را با توجه به مسائل ذیل بیان فرمایید:

 

 1- اگر بین دو نفر مسأله معلومى درباره نفر سوم در حال گفتگو باشد. 
 2- اگر گفتگو در مورد محسنات یک نفر باشد.
 3- اگر والدین براى تربیت صحیح فرزندان خود رفتار یکى از آشنایان را نقد مى‌کنند.
ج) بطور کلى اگر پُشت سر مؤمن، مطلبى گفته شود که حقیقت دارد لکن اگر او مطلع شود ناراحت مى‌شود و این مطلب به قصد تنقیص(1) گفته مى‌شود یا نزد عرف تنقیص به حساب مى‌آید، غیبت است و جایز نیست و صِرف تربیت فرزند مجوّز غیبت نیست ولى گفتگو درباره خوبیهاى یک فرد حکم غیبت را ندارد، همچنین در مورد مشاوره نیز اطلاع دادن مانعى ندارد.
 (1) عیب جویى

 

س: اگر کسى یا کسانى که در حق من بدى کرده‌اند و من از شدت ناراحتى و افسردگى در پشت سرشان با مادرم یا دوستم در میان بگذارم حکم غیبت دارد یا نه مى‌توانم از خودم دفاع کنم و به کسى دیگر بگویم؟

 

ج) اگر درد دل و شکایت نزد کسى باشد که مى‌تواند مشکل شما را حل کند، اشکال ندارد.

 

س1: آیا غیبت شخص متجاهر به فسق جایز است؟
 س2: ملاک تجاهر به فسق چیست؟
ج1) نسبت به صفتى که تجاهر کرده، جایز است.
 ج2) عرفى است.

 

س: اگر ما از وجود صفت عصبانیت در شخص آشنایى صحبت کنیم و بدانیم که به احتمال زیاد فرد مزبور ناراحت نمى‌شود آیا مرتکب غیبت شده‌ایم؟

 

ج) نسبت به صفات ظاهره که همه از آن آگاهی دارند اگر قصد هتک و تحقیر نداشته باشد، اشکال ندارد.