من از میان ایستادن و رفتن، حرکت را برگزیدم، از میان گریه و خنده لبخند را انتخاب کردم، من از میان قدم برداشتن و دچار بودن گام های استوار به سمت روئیدن را پسند کردم، آری من "امید" را برگزیدم برای بودن، برای 'زندگی'.

همین ما را بس.