بیوگرافی میلاد ثابت ؛ نگاه او به عکاسی، آموزش، سبک زندگی و آینده حرفه ای
میلاد ثابت متولد 24 شهریور 1377 در تهران، کارگردان و عکاس ایرانی میباشد. او در مقطع کارشناسی در رشته اقتصاد بازرگانی از دانشگاه آزاد تهران جنوب فارغ التحصیل شده است.
ثابت طی سال‌های گذشته در حوزه عکاسی، تصویر و تولید محتوای تصویری همکاری های زیادی با هنرمندان و خوانندگان داخلی و خارجی داشته است.
کودکی
میلاد ثابت در دوران کودکی شخصیتی شیطون و بازی گوش داشته و از همان دوران کودکی علاقه خود را به دوربین عکاسی نشان داده است. از دوران کودکی همیشه به تصویر، استایل و جزئیات ظاهری علاقه داشت و نگاه متفاوتی به آدم‌ها و محیط اطراف خود داشت. به مرور این کنجکاوی کودکانه تبدیل به علاقه جدی‌تری وی به فشن و عکاسی شد.
خانواده
ثابت در یک خانواده کم جمعیت بدنیا آمده. او تک پسر خانواده به همراه یک خواهر است. پدر وی از نمایشگاه‌داران خودرو شناخته شده تهران می باشد. عکاسی را به گفته خودش از مادر خود به ارث برده و تمام لحظات کودکی و زندگی میلاد توسط مادرش ثبت شده است.
ازدواج
میلاد ثابت مجرد است.
شروع فعالیت هنری
میلاد از سال 1394 فعالیت خود را در زمینه عکاسی شروع کرد. در ابتدای مسیر خود تجربه‌های مختلفی در زمینه عکاسی به دست آورد و به تدریج با ورود جدی‌تر به حوزه موسیقی و همکاری با هنرمندان، مسیر حرفه‌ای خود را گسترش داد.
میلاد ثابت به همراه عرشیاس
علاقه مندی‌ها
در مصاحبه‌ای ثابت اذعان داشت در اوقات فراغت خود به تماشای مسابقات ورزشی، ویدیو گیم با دوستان مشغول می‌شود.
خصوصیات اخلاقی
میلاد ثابت فردی منظم و پرتلاش در کار خود است. مدیریت شرایط پیش‌بینی‌نشده و حفظ تمرکز در زمان بروز چالش‌ها نیز از ویژگی‌هایی است که در روند کاری او مورد توجه همکارانش قرار گرفته است.
صفحات مجازی و فعالیت های اینستاگرامی میلاد ثابت
شما می توانید این عکاس شناخته شده را با نام Miiladsabet با تیک آبی در این پلتفرم پیدا کنید و کارهای او را به واسطه ی همین صفحه پیگیری نمایید.
مصاحبه با میلاد ثابت
خبرنگار ما به‌تازگی گفت‌وگویی اختصاصی با میالد ثابت، عکاس و کارگردان، انجام داده است. ثابت در این گفت‌وگو از تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر حوزه تصویر، فرصت‌ها و چالش‌های ورود به این حرفه، تجربه و اهداف آینده، سبک زندگی و توصیه‌های خود به علاقه‌مندان این حوزه سخن گفته است. در ادامه، متن کامل این گفت‌وگو را می‌خوانید:
۱. شبکه‌های اجتماعی و اینستاگرام چه تأثیری روی عکاسی و تصویرسازی امروز گذاشته‌اند؟
به نظرم شبکه‌های اجتماعی اتفاق بزرگی برای دنیای تصویر بوده‌اند، چون امروز یک هنرمند می‌تواند بدون واسطه کارش را با مخاطب زیادی به اشتراک بگذارد و حتی از یک کشور به کشور دیگری دیده شود.
اما در کنار این فرصت، یک چالش هم وجود دارد؛ اینکه گاهی ترندها باعث می‌شوند همه به سمت شبیه شدن به یکدیگر حرکت کنند. برای من مهم است که از ترندها آگاه باشم، اما کاملاً وابسته به آنها نباشم.
دوست دارم کاری که امروز می‌سازم فقط برای امروز جذاب نباشد؛ چند سال بعد هم وقتی به آن نگاه می‌کنم، هنوز احساس کنم بخشی از هویت خودم در آن وجود دارد.
۲. از نظر شما فعالیت حرفه‌ای در حوزه عکاسی و تولید محتوای تصویری برای جوان‌هایی که می‌خواهند وارد این مسیر شوند چه چالش‌ها و فرصت‌هایی دارد؟
امروز فرصت‌ها بسیار بیشتر شده‌اند، چون هر کسی می‌تواند با یک تلفن همراه هم تولید محتوا را شروع کند و مخاطب خودش را پیدا کند. اما همین موضوع رقابت را هم شدیدتر کرده است. چالش اصلی این است که در میان حجم عظیمی از محتوا، چیزی بسازید که هویت داشته باشد. به نظرم آینده متعلق به کسانی است که فقط تولیدکننده محتوا نیستند، بلکه صاحب نگاه و هویت بصری مشخص هستند.
۳. آیا در کنار فعالیت حرفه‌ای، دوره یا آموزشی هم در زمینه عکاسی، کارگردانی یا تولید محتوای تصویری برگزار می‌کنید؟
آموزش همیشه برای من جذاب بوده، اما بیشتر از اینکه بخواهم صرفاً یک دوره تئوری برگزار کنم، ترجیح می‌دهم تجربه واقعی کار را منتقل کنم. به نظرم در این حوزه، خیلی از چیزها را نمی‌توان فقط از کتاب یاد گرفت؛ باید در پروژه واقعی، با آدم واقعی و با چالش واقعی تجربه‌شان کرد. اگر آموزش بدهم، دوست دارم چیزی باشد که واقعاً در مسیر کاری یک نفر قابل استفاده باشد و در این مسیر من خودم همیشه یک یادگیرنده هستم تا یاددهنده.
۴. اگر کسی بخواهد امروز وارد دنیای عکاسی یا کارگردانی شود، از تجربه خودتان چه پیشنهادی به او می‌دهید؟
اول از همه می‌گویم منتظر کامل شدن شرایط نماند. با همان چیزی که دارد شروع کند. دوربین گران‌تر الزاماً عکاس بهتری نمی‌سازد و تجهیزات بیشتر الزاماً خلاقیت بیشتری ایجاد نمی‌کند. چشم، نگاه و توانایی روایت کردن از تجهیزات مهم‌ترند. و مهم‌تر از همه اینکه باید آن‌قدر کار کند که سبک خودش را پیدا کند؛ چون در نهایت چیزی که شما را متمایز می‌کند، نگاه شخصی شماست.
۵. فکر می‌کنید در کنار نقاط قوتی که در کارتان دارید، چه نقطه‌ضعفی دارید که هنوز در حال کار کردن روی آن هستید؟
یکی از نقاطی که هنوز روی آن کار می‌کنم، این است که گاهی بیش از حد درگیر جزئیات و گاهی از شدت کار به جزئیات توجه نمیکنم. به قول کارلوس کیروش وقتی ازش پرسیدن چرا در فوتبال بعضی تیم‌هایی که هزینه هم میکنند اما قهرمان نمیشن در جواب گفت همه‌چیز در جزئیات است
و‌من وقتی چیزی برایم اهمیت داشته باشد، دوست دارم همه‌چیز دقیقاً همان‌طور که در ذهنم است پیش برود. در سال‌های اخیر بیشتر یاد گرفته‌ام که همیشه لازم نیست همه‌چیز کامل باشد؛ گاهی باید اجازه داد پروژه نفس بکشد و در لحظه شکل خودش را پیدا کند.
۶. سبک زندگی و روتین روزانه شما معمولاً چطور می‌گذرد؟ با توجه به حجم پروژه‌ها، چطور زمان کار و زندگی شخصی را مدیریت می‌کنید؟
زندگی من خیلی وابسته به پروژه‌هاست و همیشه یک برنامه کاملاً ثابت ندارم. بعضی روزها از صبح تا شب درگیر کار هستم و بعضی روزها بیشتر زمانم را صرف فکر کردن، دیدن و پیدا کردن ایده می‌کنم. سعی می‌کنم بین کار، ورزش، خانواده، دوستان و زمان شخصی تعادل ایجاد کنم. برای من زندگی شخصی فقط استراحت بین دو پروژه نیست؛ خودش بخشی از منبع الهامم است.
۷. بزرگ‌ترین هدفی که در ادامه مسیر حرفه‌ای‌تان دنبال می‌کنید چیست؟
دوست دارم در آینده از صرفاً «عکاس» یا «کارگردان» بودن عبور کنم و بتوانم یک هویت و مجموعه خلاق مستقل بسازم؛ جایی که ایده، تصویر، کارگردانی و تولید در کنار هم قرار بگیرند. دوست دارم پروژه‌هایی بسازم که فقط زیبا نباشند، بلکه وقتی مخاطب آنها را می‌بیند، چیزی در ذهنش باقی بماند.
و البته همیشه همکاری با فشن‌شو‌های دیگر کشورها از جمله فرانسه مثل Paris fashion week یا ایتالیا Milan Fashion Week برایم رویا و جذابیت داشته که البته برای پاریس از طریق یکی از دوستانم پیشنهاد داشتم اما به دلیل زمان اندکی که بود و نیاز به گرفتن ویزا منتفی شد.
۸. چه فیلم‌ها، کتاب‌ها یا آثاری در طول زندگی یا مسیر کاری‌تان روی شما تأثیر گذاشته‌اند و دیدن یا خواندنشان را به دیگران پیشنهاد می‌کنید؟
من همیشه بیشتر از اینکه فقط دنبال یک ژانر یا یک هنرمند خاص باشم، دنبال آثاری بوده‌ام که نگاه من را تغییر بدهند. در سینما، آثار کارگردان‌هایی که روایت و تصویر را جدی می‌گیرند برایم جذاب‌اند و در عکاسی هم همیشه آثار عکاسانی که امضای شخصی دارند بیشتر توجهم را جلب کرده‌اند. فکر می‌کنم هر کسی که در حوزه تصویر کار می‌کند باید زیاد فیلم ببیند، زیاد عکس ببیند و حتی خارج از حوزه تخصصی خودش هنرهای مختلف را دنبال کند؛ چون الهام واقعی معمولاً از جایی می‌آید که انتظارش را ندارید.
اما کتاب رهبری از سرالکس فرگوسن مربی افسانه‌ای تیم فوتبال منچستریونایتد خیلی دیدگاه من را تغییر داد.
۹. اگر بخواهید در پایان دو توصیه به افرادی که شما را می‌خوانند داشته باشید، چه می‌گویید؟
اول اینکه خودتان را با مسیر دیگران مقایسه نکنید. ممکن است کسی در ۲۰ سالگی به چیزی برسد که شما در ۳۰ سالگی به آن می‌رسید و این هیچ‌کدام را بهتر یا بدتر نمی‌کند. هر کسی زمان خودش را دارد.
و دوم اینکه اگر واقعاً چیزی را می‌خواهید، برایش فقط آرزو نکنید؛ برایش کار کنید. مسیر حرفه‌ای همیشه زیبا و ساده نیست. روزهایی هست که کسی شما را نمی‌بیند، کسی تشویقتان نمی‌کند و حتی خودتان هم به خودتان شک می‌کنید. اما اگر در همان روزها ادامه بدهید، احتمالاً یک روز به جایی می‌رسید که می‌فهمید تمام آن روزها بخشی از ساختن شما بوده‌اند.
ارسال نظر