کد خبر: 35763 0

ساعت ۸: ۳۰ صبح آقا زنگ زدند و پرسیدند شما نرفتید مراسم تشییع؟ گفتیم، داریم می‌رویم؛ فرمودند: مراسم تشییع در حوزه‌ هنری است؟ گفتیم: بله. فرمودند: من دلم گرفته، دلم غم دارد؛ می‌خواهم بیایم تشییع پیکر پاک شهید آوینی.

به گزارش پارس به نقل از فارس، ساعت ۸: ۳۰ صبح آقا زنگ زدند و پرسیدند شما نرفتید مراسم تشییع؟ گفتیم، داریم می رویم؛ فرمودند: مراسم تشییع در حوزه هنری است؟ گفتیم: بله. فرمودند: من دلم گرفته، دلم غم دارد؛ می خواهم بیایم تشییع پیکر پاک شهید آوینی.

دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله العظمی خامنه ای به بازنشر خاطراتی از حضور رهبر معظم انقلاب در مراسم تشییع شهید آوینی پرداخت که در ادامه می آید:

اوایل سال ۶۶ پس از شهادت تعدادی از همکارانمان با حضرت آیت الله خامنه ای دیدار داشتیم. ایشان در این دیدار خصوصی حدود یک ساعت درباره ی برنامه ی روایت فتح صحبت کردند و بیش از هر چیز روی متن برنامه ها تأکید فرمودند. بعد از ما پرسیدند: « نویسنده ی این برنامه کیست؟ » شهید « مرتضی آوینی» کنار من نشسته بود. از قبل به ما سپرده بود درباره ی او صحبت نکنیم. ما سعی کردیم از پاسخ به پرسش آقا طفره رویم اما آقا سؤال را با تأکید بیشتر تکرار کردند. ما ناچار شدیم بگوییم « سیدمرتضی» . آقا فرمودند: « این متون شاهکار ادبی است و من آن قدر هنگام شنیدن و دیدن برنامه لذت می برم که قابل وصف نیست» .

همایون فر / دوست شهید / راز خون/ ص ۶۶

مقام معظم رهبری بیش از دو یا سه بار به اتفاق بنده و جمعی از دوستان- شهید آوینی را ندیده بودند، اما یک روز که من تنها خدمت ایشان بودم، فرمودند: « جداً افتخار می کنم به وجود این بر و بچه های نویسنده و هنرمندی که در این مجموعه تلاش می کنند. » بعد اسم بردند از شهید آوینی و گفتند: « این آقای آوینی، آدم وقتی سیما و چهره نورانیش را می بیند، همین طور دوست دارد به ایشان علاقمند شود» .

حجت الإسلام زم / راز خون/ ص ۳۰

مسؤول دفتر مقام معظم رهبری وقتی در مراسم تشیع شهید آوینی حاضر شدند، به من فرمودند: « تدارک ببینید، آقا هم قرار است در تشیع شرکت کنند» . گفتم: « چرا از قبل نگفتید که ما آمادگی داشته باشیم؟ » گفتند: « ساعت ۸: ۳۰ صبح آقا زنگ زدند و پرسیدند شما نرفتید مراسم تشییع؟ گفتیم، داریم می رویم؛ فرمودند: مراسم تشییع در حوزه ی هنری است؟ گفتیم: بله. فرمودند: من دلم گرفته، دلم غم دارد؛ می خواهم بیایم تشیع پیکر پاک شهید آوینی» .

حجت الإسلام زم / راز خون/ ص ۳۰

اواخر فروردین ۷۲ بود؛ پیکر سیدمرتضی بر دوش مردم در مقابل حوزه ی هنری تشییع می شد. . . خودرو حامل رهبر انقلاب در خیابان سمیه ایستاد. علی رغم مسائل امنیتی، آقا برای ادای احترام به شهید از ماشین پیاده شدند، کنار پیکر سرباز خودشان ایستادند و زیر لب زمزمه کردند: « إنا لله و إنا إلیه راجعون» . بعد در جستجوی خانواده شهید، نگاهی به اطراف انداختند اما به خاطر ازدحام مردم نتوانستند از نزدیک خانواده را ببینند. پس از پایان مراسم آقا گفتند: « از طرف بنده به خانواده شهید تسلیت بگویید؛ گرچه من خودم هم در این مصیبت داغدار هستم» . بعد آرام و بی صدا در حالی که چشم به تابوت سیدمرتضی دوخته بودند، به راه افتادند. خیابان سمیه هنوز صدای گام های آهسته ی رهبر را به دنبال پیکر سربازش در ذهن دارد…

چندی بعد، آقا در صفحه ی اول قرآنی که آن را به خانواده ی شهید آوینی هدیه کردند، این عبارت را به دست خط خود نوشتند: " به یاد شهید عزیز، سید شهیدان اهل قلم، آقای سیدمرتضی آوینی که یادش غالباً با من است… "

همچنین نامه شهید آوینی به آیت الله خامنه ای، گفتاری از آیت الله جوادی آملی و علی معلم دامغانی درباره شهید آوینی از دیگر بخش های این پرونده است که اینجا قابل دریافت است.

آیت الله العظمی خامنه آیت الله جوادی آملی آیت الله خامنه ای حضرت آیت الله خامنه ای خانواده خودرو دفتر مقام معظم رهبری رهبر انقلاب رهبر معظم انقلاب معلم

ارسال نظر

آخرین اخبار
پربحث ترین ها
سایر رسانه ها