کد خبر: 36424 0

فاطمه اکتفا به نامش نکنید
نشناخته توصیف مقامش نکنید
هر کس که در او محبت زهرا نیست
علامه اگر هست سلامش نکنید

 

بر حاشیه ی برگ شقایق بنویسید
گل، تاب فشار در و دیوار ندارد

 

پیمبری که عمری غم خوار امتش بود
روی کبود زهرا (س) اجر نبوتش بود؟ !

 

دل از غم فاطمه توان دارد، نه
و ز تربتِ او کسی نشان دارد، نه
آن تربتِ گمگشته به بَر، زوّاری
جز مهدی صاحب الزمان دارد، نه

 

حضرت محمد (ص) می فرمایند: فاطمه پاره تن من است. هرکه او را بیازارد، مرا آزرده خاطرکرده
و هر که او را شاد کند، مرا نیز خوشحال نموده است.

 

در بین آن دیوار و در ای فدایی حیدر
دادی تو شش ماهه پسر بهر یاری حیدر

 

یا علی قبر پرستویت کجاست؟
آن گل صد برگ خوش بویت کجاست؟

 

من با که گویم این که بهارم خزان شده
ماهم به خاک تیره غربت نهان شده
بانوی بی نشان که به هرسو نشان ز اوست
رفت از برم به قامت همچون کمان شده

 

ما گوشه نشینان غم فاطمه ایم
محتاج عطا و کرم فاطمه ایم

 

حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود
خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود
ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه
گردنت را می شکست آنجا اگر عباس بود

 

خزان زود هنگام و کبود شدن یاس بوستان پیامبر، تسلیت باد.

 

بر عالمیان رحمت رحمان زهراست
در هر دو جهان سرور نسوان زهراست
نوری که دهد شاخه ی طوبی از اوست
کوثر که خدا گفته، به قرآن زهراست

 

سر فصل کتاب آفرینش زهراست
روح ادب وکمال و بینش زهراست
روزی که گشایند در باغ بهشت
مسئول گزینش و پذیرش زهراست

 

دیدم که ازپس در، پهلوی من شکسته است
فریاد من در آنجا، علی علی علی بود
بر روی سینه ی من، با میخ در نوشتند
این جرم گفتن علی علی علی بود
من هم زخون سینه، بر روی در نوشتم
تنها گناه زهرا، علی علی علی بود

 

امام صادق (ع) می فرمایند:
هر کس به شناخت حقیقی فاطمه (س) دست یابد، بی گمان شب قدر را درک کرده است.

 

جز علی و پدرت، قدر تو را کس نشناخت
شب قدری و بُوَد قدر تو پنهان، زهرا

 

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:
من نام دخترم را فاطمه (س) گذاشتم ؛ زیرا خداوند، فاطمه (س) و هر کس که
او را دوست دارد، از آتش دوزخ دور نگه داشته است.

 

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:
فاطمه (س) پاره تن و نور چشم و میوه دل من است.

 

الا ای چاه! یارم را گرفتند
گلم، باغم، بهارم را گرفتند
میون کوچه ها با ضرب سیلی
همه دار و ندارم را گرفتند

 

در حریم فاطمیّه مرغ دل پر می زند
ناله از مظلومی زهرای اطهر می زند
السلام علیک یا فاطمة الزهرا

 

یا علی خرابم از غمت
سوختم کبابم از غمت
زخم کهنه را نمک زدند
همسر تو را کتک زدند

 

منم زینب که بی دلدار مانده ست
به قلبم خون به چشمم خار مانده ست
نگاهم خیره می ماند همیشه
به آن خونی که بر دیوار مانده ست.

 

هر سینه که دوستدار زهراست
آشفته و بی قرار زهراست
گنجینه ی هفت آسمان ها
در سینه ی خون نگار زهراست
از شرح کرامتش همین بس
عالم همه وامدار زهراست

 

منبع: راسخون

 

امام صادق پیامبر اکرم جرم جهان حضرت محمد خاک زهرا زینب شهادت حضرت فاطمه زهرا قرآن

ارسال نظر

آخرین اخبار
پربحث ترین ها
سایر رسانه ها