• لینک کوتاه
  • کد خبر: 69059

    «شنبه‌شب استاداسدی دوست‌داشتنی مجال چندانی برای زدن گل به خودی نداشت. گل به خودی‌ حقیقی را پیش‌تر استاداسدی‌های دولت زده بودند… »

    به گزارش پارس ، قانون طی یادداشتی به قلم رسول بهروش نوشت:

    « یک - شنبه شب و بعد از پایان بازی سی دقیقه ای تیم ملی کشورمان برابر نمایندگان نسل ۹۸، رحیمی معاون اول رئیس دولت روی سن رفت و بیماری و ناتوانی را دلیل غیبت احمدی نژاد در این مسابقه نمادین قلمداد کرد: « ایشان به دلیل خستگی، زانودرد و افت فشار خون قادر به حضور در ورزشگاه آزادی نبودند. » برای آنهایی که اخبار حوزه دولت را دقیق تر دنبال می کنند، این ادعا یادآور یک ماجرای جنجالی است. آبان ماه ۸۷ برای مدتی به ویژه در رسانه های خارجی شایعه شده بود که احمدی نژاد مریض است و در بستر بیماری به سر می برد. او اما همان روزها در جمع استانداران سراسر کشور حاضر شد و در مواجهه با این پرسش، یک جواب تاریخی و بحث برانگیز به شنوندگان داد: « کسالت برای چی؟ مگر احمدی نژاد کسالت پیدا می کند؟ هیچ مشکلی وجود ندارد و ما هم برای همه آرزوی سلامتی داریم. » او که در سومین سال ریاستش بر دولت همچنان غرق در شعارهای زیبا بود، سپس فرضیه رویین تنی اش را به سایر کابینه نیز اشاعه داد: « خستگی و کسالت به این دولت راهی ندارد. » احمدی نژاد اما شنبه شب نیامد و دوستانش در توجیه خلف وعده او گفتند بدجوری مریض شده است!

    دو - احمدی نژاد باز هم یارکشی را باخت. سیاست یا فوتبال؛ فرقی نمی کند. این روزها انگار دوستان او در هر جبهه ای بایستند، محکوم به ناکامی خواهند بود. رئیس دولت دهم که قرار بود در قالب یاران ۹۸ به میدان برود، از حضور در این رقابت سر باز زد اما حتما از تلویزیون شکست تیمش را تماشا کرده است. آنچه شنبه شب در آزادی گذشت، به صورت اجمالی همه نشانه های تیپ مدیریتی گروه احمدی نژاد را به همراه داشت. در این مراسم نیمه تمام، بی نظمی، خودستایی، سردرگمی و اشتباهات محاسباتی حرف اول را می زد. مثل اغلب مواقع، رئیس دولت، قرار این بازی نمادین را هم فقط در یک لحظه و به صورت جرقه ای گذاشت. احمدی نژاد وقتی برای آخرین بار در اردوی تدارکاتی تیم ملی حاضر شده بود، ناگهان حس کرد می توان بازیکنان فعلی را رو در روی تیم ۹۸ قرار داد و بنابراین، خیلی فوری فرمان اجرایی شدن این ایده را صادر کرد. در این میان مطابق معمول تنها چیزی که برای رئیس دولت اهمیتی نداشت، عواقب عملیاتی شدن این تصمیم بود. اینکه سال ها از بازنشستگی بازیکنان آن تیم می گذرد، اینکه خیلی از ستارگان آن نسل به دلایل مختلف نمی توانند در این بازی حاضر باشند، اینکه ممکن است مردم از چنین مسابقه ای استقبال نکنند و اینکه شاید حرمت این پیرمردهای چاق دوست داشتنی مقابل جوانان آماده این روزگار حفظ نشود… هیچ کدام از اینها برای احمدی نژاد مهم نبود. او طبق روال همیشه فقط خواست، برایش انجام دادند و نتیجه اش ملغمه ای از کار درآمد که معدود تماشاگران بازی آزادی را هم با یک بغل خشم به خانه فرستاد.

    سه - عقده ای، عقده ای، عقده ای… این واکنش سکونشینان استادیوم، به تحقیر ناجوانمردانه سلطان خاطراتشان بود. آنها از عمق جان به بچه های نسل ۹۸ عشق می ورزند و به همین خاطر نمی توانستند گلباران شدن این تیم را ببینند. چیزی که آن ستاره های دوست داشتنی را ذلیل کرد و مردم را روبه روی بازیکنان فعلی تیم ملی قرار داد، بی شک سوءمدیریت و اتخاذ تصمیمات آنی و غیرکارشناسی بود. آنچه طی این سال ها بسیاری از مردمان ما را در حوزه های گوناگون اجتماعی و اقتصادی آزرده است. شنبه شب استاداسدی دوست داشتنی مجال چندانی برای زدن گل به خودی نداشت. گل به خودی حقیقی را پیش تر استاداسدی های دولت زده بودند؛ همان ها که مردم را سر کار گذاشتند، تماشاچیان را کلافه کردند و خاطره ها را به اسارت بردند تا این دم آخری برای هم تبلیغ کنند و به هم تقدیرنامه هدیه بدهند!

    چهار - شاید محمود احمدی نژاد ورزشگاه آزادی را هم سنگ خیابان پاستور دوست داشته باشد اما این استادیوم زیبا، دست بر قضا شاهد خاموش بخشی از تلخ ترین ناکامی های رئیس دولت بوده است. او شنبه شب در بازی پر هرج و مرج موسوم به خداحافظی اش در این ورزشگاه خالی شکست خورد، چنانکه پیش تر در نمایش قدردانی از خادمان سفرهای نوروزی چنین اتفاقی را تجربه کرده بود و حتی قبل از اینها در نوروز ناخوشایند ۸۸ تماشاگر باخت تاریخی تیمی شده بود که در تعیین کادر فنی اش نقشی اساسی داشت. بدرود مرد شکست های تلخ؛ باشد که بعد از این کار به کاردان سپرده شود. »

    اجتماعی و اقتصادی احمدی نژاد بازی درآمد دولت رقابت فوتبال محمود احمدی نژاد نوروز هرج و مرج

    ارسال نظر

    آخرین اخبار
    پربحث ترین ها
    سایر رسانه ها